Deborah kennen we al van de mini-garde en de grote garde. Vanaf haar 10e danste ze al bij de Marskoppen. Kleine meisjes worden groot. Toen ze met Vanya verkering kreeg, werd hij ook lid. En zo kwam het dat ook bij hen de telefoon ging. Hier hun verhaal.

STAAL!

In maart 2012 belde Grootvorst Johan mij en Deborah met de vraag of we Prinsenpaar van de Marskoppen wilden worden voor het seizoen 2012 – 2013.

Omdat moeder Joke in het ziekenhuis lag bij te komen van een hartoperatie, waren we niet direct in de stemming. Nadat de vraag was ingedaald en er een aantal organisatorisch cruciale zaken, zoals oppas voor dochter Yuna, waren afgekaart, hebben we toch enthousiast JA! gezegd.

Dus volop aan de gang met de voorbereiding. Eerst een pak. We hadden al wel enig idee maar of dat werd getolereerd was nog maar de vraag. Het mocht. En zo werd ik de eerste prins met pluimveren in plaats van fazantenveren.

Toen de onderscheidingen. Omdat ik destijds werkzaam was bij een hoogwaardig staalverwerkend constructiebedrijf, leek het mij leuk de onderscheidingen zelf te maken. Daar is heel veel tijd in gaan zitten maar het resultaat mocht er zijn. Zonder het te beseffen hebben we een oude traditie doen herleven. In de beginjaren van de Marskoppen werden de onderscheidingen ook zelf gemaakt. Hierbij werd een laagje emailleer op een stalen plaat aangebracht. Onze onderscheidingen waren opgebouwd uit diverse, op elkaar gestapelde laagjes roestvast staal. Gelukkig heb ik bij de productie veel hulp gehad van enkele collega’s die avonden hebben overgewerkt om dit te realiseren.

Ook de rest van de voorbereidingen kostten veel energie maar Deborah als controlfreak regelde alles tot in de puntjes waardoor het bij begeleider Vorst Louis af en toe begon te duizelen. Hij zou namelijk voor de linten en de afslagen zorgen maar daar ging van alles fout. De spullen kwamen te laat of hadden een verkeerde kleur, noem maar op. Op de laatste dag werden de onderscheidingen nog in elkaar gezet.

Toen het we eindelijk op mocht komen, ging het nog bijna fout. Ik zat al enige tijd opgesloten in een rolcontainer maar kon daar niet uitkomen voordat mijn prinses klaar stond. Die was hals overkop naar huis gegaan om een puffer voor Yuna te halen die het nogal benauwd had gekregen. Eindelijk was het moment daar en sprongen we onder de herrie van Slagerij van Kampen uit de container op het podium. Geïnstalleerd en wel trokken wij vanaf dat moment de kar onder het motto: “Carnaval centraal met deze Prins van Staal”.

Na een mooie avond hielden wij de volgende dag onze receptie in de Hoeve in Huissen. Na afloop werd een ieder getrakteerd op een lekker bordje stamppot met vlees.

Vele mooie avonden volgden. Er was al snel een goed contact met Patrik en Bianca, het prinsenpaar van de Dolbotters. Dit heeft mede bijgedragen aan een nog betere band tussen de verenigingen onderling. Deborah en ik waren de eerste die met onze prinsenwagen deel namen aan de optocht in Westervoort. Dat was een koude ervaring met een vieze wind en sneeuw op de stoep. Dat was er de oorzaak van dat de drie dolle dagen bijna voorbij waren gegaan aan prinses Deborah. Bij het uitstappen uit de bus

71

dat ons vervoerde, gleed zij uit en verstuikte zij haar enkel. Heel pijnlijk maar ze heeft het alle dagen volgehouden al ging dat niet altijd zonder pijnlijk grimas.

Aan het kindercarnaval hebben we heel veel aandacht besteed, temeer omdat Deborah deel uit maakte van de kindercommissie. Meer dan 100 kinderen kwamen naar zaal de Betuwe om een onvergetelijke middag te beleven. Ook bezochten wij vooraf diverse scholen om iedereen te enthousiasmeren en brachten we een bezoek aan Dolly Blommers die in Altenova lag.

De drie dolle dagen waren een groot feest. Jammer dat de band destijds niet helemaal aansloeg en er weinig beweging zat in de avonden ondanks diverse optredens van mij met ”kuikentje piep’.

De optocht was er weer een uit duizenden. Koud weer maar veel mensen op de been. En we waren alweer goed voorbereid. Nog nooit had een prins zoveel snoep ingeslagen, ongelooflijk. Kilo’s gingen er over straat. Maar trots konden we zijn. De optochtcommissie van de Marskoppen had als thema “we zijn weer eens de klos” bedacht en de loopgroep was uitgedost als klosjes garen met een speldenkussen op het hoofd. En ja hoor, alweer hadden de Marskoppen de hoofdprijs, fantastisch!

Op Rosenmontag was het erg gezellig maar ook bere-druk op ons Frühshoppen. Meer dan 15 verenigingen en groepen bezochten de Marskoppen in hun feestburcht. Echt om nooit te vergeten. Van de Körenkupkes kregen we een fles bier van “het Goeie Goed” dat gebrouwen wordt in het Open Luchtmuseum. Dit museum bestond in 2013 100 jaar.

De ontluistering was ontluisterend. Omdat we het hele jaar door oppas moesten regelen voor Yuna en we inmiddels wisten dat er een tweede op komst was, werden we in babypakken gehesen en moeste we een potje babyvoeding naar binnen werken. Echt niet te hakken, maar goed. Het was leuk en een passende afsluiting van een staalgaaf prinsenjaar.

 

laatste update: 06-12-2016 | Dacon